ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტმა მუსიკის შესწავლა 3 წლის ასაკში დაიწყო, თუმცა საკუთარი ნაწარმოებების წერა (კომპოზიცია) 5 წლის ასაკიდან დაიწყო.

მოცარტმა თავისი პირველი სიმფონია 1764 წელს, 8 წლის ასაკში, ლონდონში დაწერა. ეს მოხდა მოცარტების საოჯახო ევროპული ტურნეს დროს, რთულ და საკმაოდ უცნაურ გარემოებებში.

ლონდონში ყოფნისას მოცარტის მამა, ლეოპოლდი, მძიმედ გახდა ყელით ავად. ექიმის მოთხოვნით, სახლში სრული სიჩუმე უნდა ყოფილიყო, რათა ავადმყოფს დაესვენა.

ვოლფგანგს და მის დას, ნანერლს, კლავესინზე დაკვრა აეკრძალათ. სწორედ ამ იძულებითი სიჩუმის დროს, რათა დრო მოეკლა, 8 წლის მოცარტმა ფურცელზე სიმფონიის წერა დაიწყო.

ვინაიდან ინსტრუმენტთან მიკარება არ შეეძლო, მან მთელი ნაწარმოები „თავში“ შეთხზა და პირდაპირ ნოტებზე გადაიტანა.

8 წლის ბავშვისთვის სიმფონია სტრუქტურულად საოცრად გამართული აღმოჩნდა. ის შედგება 3 ნაწილისგან (სწრაფი - ნელი - სწრაფი) და განკუთვნილია ორი ჰობოეს, ორი ვალტორნისა და სიმებიანი საკრავებისთვის.

ეს ნაწარმოები პირველად საჯაროდ 1765 წლის თებერვალში შესრულდა და ლონდონის პუბლიკა შოკში ჩააგდო. ყველას უჭირდა დაჯერება, რომ ასეთი კომპოზიციური სიზუსტე 8 წლის ბავშვის გონებაში დაიბადა.