მერაბ მამარდაშვილი: ,,ქართველმა ერმა ჯერ უნდა ყურადღებით შეხედოს საკუთარ თავს სარკეში, შერცხვეს ტრაბახის და უსაქმურობის, თავის მონური რეაქციებისა და სტერეოტიპების, შერცხვეს საკუთარი მკვდრების და დაფიქრდეს:
ვინ ვიყავი მე მთელი ეს წლები?
რას ვაკეთებდი?
ვისი მჯეროდა?
ვის მივყვებოდი?
შეიძრას სირცხვილისა და ზიზღისაგან და მაშინ მისთვის გაიხსნება გზა თავისუფლებისაკენ, ასაშენებელი თავისუფლებისაკენ, რადგან მხოლოდ განცდილი სირცხვილიდან დაიბადება ენერგია ფერისცვალებისა… სწორედ ამიტომაა აუცილებელი, ვიღაც ყოველდღე ეუბნებოდეს თავის ხალხს – მოისურვე ბელადი? ფრთხილად, იცოდე, ესაა მონობა".
ვინ ვიყავი მე მთელი ეს წლები?
რას ვაკეთებდი?
ვისი მჯეროდა?
ვის მივყვებოდი?
შეიძრას სირცხვილისა და ზიზღისაგან და მაშინ მისთვის გაიხსნება გზა თავისუფლებისაკენ, ასაშენებელი თავისუფლებისაკენ, რადგან მხოლოდ განცდილი სირცხვილიდან დაიბადება ენერგია ფერისცვალებისა… სწორედ ამიტომაა აუცილებელი, ვიღაც ყოველდღე ეუბნებოდეს თავის ხალხს – მოისურვე ბელადი? ფრთხილად, იცოდე, ესაა მონობა".
