ძველ ეგვიპტეში კატის მოკვლა, თუნდაც შემთხვევით, მკაცრად ისჯებოდა და სასჯელი ხშირად სიკვდილით სრულდებოდა.
კატები დაკავშირებული იყვნენ ქალღმერთ ბასტეტთან, რომელიც ნაყოფიერების, სახლის კერის და სიხარულის მფარველი იყო.
რომაელი ისტორიკოსი დიოდოროს სიცილიელი წერდა, რომ ბრბომ შემოიკრიბა და ლინჩის წესით გაასამართლა რომაელი, რომელმაც შემთხვევით კატა მოკლა, მიუხედავად ფარაონის მცდელობისა, მისი გადარჩენისა.
ოჯახში კატის ბუნებრივი სიკვდილიც კი დიდ გლოვას იწვევდა — მაგალითად, ოჯახის წევრები მწუხარების ნიშნად წარბებს იპარსავდნენ.
გარდაცვლილ კატებს ბალზამირებას უკეთებდნენ და სპეციალურ წმინდა სასაფლაოებზე ასაფლავებდნენ.
