,,დაილოცა ის საათი, როცა მე შენ შეგხვდი.
ღმერთმა უშენოდ ერთი საათიც ნუ მაცოცხლოს. ან რატომ უნდა ვიცოცხლო უშენოდ.
მე ხომ ცხოვრება და მისი აზრი მას შემდეგ გავიგე, რაც შენ შეგიყვარე…
უშენოდ ვერ ვიცოცხლებ, თუნდაც მინდოდეს.
ცხოვრება ხომ ჩემთვის არსებითად შენა ხარ, ხოლო ცხოვრების გარეშე შეიძლება სიცოცხლე?
ტყუილად კი არ გიწოდებ ჯადოქარს: თვით ჯადოქრობას მთელი თავისი ძალით არ შეეძლო ის გაეკეთებინა, რაც შენ ჰქმენ, ჩემო მშვენიერო და კეთილო გენიავ!"
