ტერმინი „ყურების ჩამოყრა“ (სასოწარკვეთა, იმედგაცრუება, გულგატეხილობა) მომდინარეობს ცხოველთა, კერძოდ კი ძაღლებისა და ცხენების ქცევიდან.
როდესაც ეს ცხოველები თავს ცუდად გრძნობენ, ეშინიათ, დაღლილები არიან ან დათრგუნულები, ისინი ბუნებრივად ხრიან ან ყრიან ყურებს, რაც მათ უმწეობასა და დანებებას გამოხატავს.
ეს ფიზიკური ჟესტი ადამიანის ენაში გადავიდა, როგორც მეტაფორა დანიშნულების, იმედისა და ენერგიის დაკარგვის აღსანიშნავად.
ეს ტერმინი მრავალ კულტურაში დამოუკიდებლად ან ურთიერთგავლენით გაჩნდა. თუმცა, მისი კვალი რამდენიმე მიმართულებით მიდის:
ტერმინის ერთ-ერთი ყველაზე ძველი წერილობითი დაფიქსირება გვხვდება რომაელი პოეტის, ჰორაციუსის ნაწარმოებებში (ძვ.წ. I საუკუნე). ის იყენებდა გამოთქმას „demitto auriculas“ (ყურების ჩამოყრა), რათა აღეწერა ვირი, რომელიც მძიმე ტვირთის ქვეშ ქედს იხრის და ნებდება. სწორედ ლათინური ენიდან გავრცელდა ეს მეტაფორა ევროპულ ენებში.
ფრანგულ ენაში არსებობს გამოთქმა „avoir l'oreille basse“ (დაბალი ყური ქონა / ყურის ჩამოყრა), რომელიც შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული გამოიყენება სირცხვილისა და დამარცხების აღსანიშნავად.
გერმანულში ანალოგიური იდიომაა „die Ohren hängen lassen“ (ყურების ჩამოკიდება), რაც იმავე ცხოველურ ქცევას ეფუძნება.
საქართველოში ეს ტერმინი საუკუნეების მანძილზე გამოიყენება და ის ჩვენს ყოველდღიურობაში ბუნებრივად დამკვიდრდა, რადგან ქართული კულტურა მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მეცხოველეობასთან (ცხენი, ძაღლი, ვირი), სადაც ამ ნიშნებს ხალხი პირდაპირი დაკვირვებით ხედავდა.
როდესაც ეს ცხოველები თავს ცუდად გრძნობენ, ეშინიათ, დაღლილები არიან ან დათრგუნულები, ისინი ბუნებრივად ხრიან ან ყრიან ყურებს, რაც მათ უმწეობასა და დანებებას გამოხატავს.
ეს ფიზიკური ჟესტი ადამიანის ენაში გადავიდა, როგორც მეტაფორა დანიშნულების, იმედისა და ენერგიის დაკარგვის აღსანიშნავად.
ეს ტერმინი მრავალ კულტურაში დამოუკიდებლად ან ურთიერთგავლენით გაჩნდა. თუმცა, მისი კვალი რამდენიმე მიმართულებით მიდის:
ტერმინის ერთ-ერთი ყველაზე ძველი წერილობითი დაფიქსირება გვხვდება რომაელი პოეტის, ჰორაციუსის ნაწარმოებებში (ძვ.წ. I საუკუნე). ის იყენებდა გამოთქმას „demitto auriculas“ (ყურების ჩამოყრა), რათა აღეწერა ვირი, რომელიც მძიმე ტვირთის ქვეშ ქედს იხრის და ნებდება. სწორედ ლათინური ენიდან გავრცელდა ეს მეტაფორა ევროპულ ენებში.
ფრანგულ ენაში არსებობს გამოთქმა „avoir l'oreille basse“ (დაბალი ყური ქონა / ყურის ჩამოყრა), რომელიც შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული გამოიყენება სირცხვილისა და დამარცხების აღსანიშნავად.
გერმანულში ანალოგიური იდიომაა „die Ohren hängen lassen“ (ყურების ჩამოკიდება), რაც იმავე ცხოველურ ქცევას ეფუძნება.
საქართველოში ეს ტერმინი საუკუნეების მანძილზე გამოიყენება და ის ჩვენს ყოველდღიურობაში ბუნებრივად დამკვიდრდა, რადგან ქართული კულტურა მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მეცხოველეობასთან (ცხენი, ძაღლი, ვირი), სადაც ამ ნიშნებს ხალხი პირდაპირი დაკვირვებით ხედავდა.
