თამბაქოს მოწევა პირდაპირ კავშირშია ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის განვითარების რისკთან. სამედიცინო კვლევები აჩვენებს, რომ მწეველებს 30%-დან 40%-მდე უფრო მაღალი შანსი აქვთ დაავადდნენ ტიპი 2 დიაბეტით, ვიდრე არამწეველებს. რაც უფრო მეტ სიგარეტს ეწევა ადამიანი დღის განმავლობაში, მით უფრო იზრდება ეს რისკი.
ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი - მეტაბოლური დაავადებაა. ამ დროს, ორგანიზმი საკმარისი რაოდენობით ინსულინს არ წარმოქნის ან პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობა ინსულინზე დაქვეითებულია.
ორგანიზმში ნიკოტინისა და თამბაქოს კვამლში არსებული ტოქსინების მოხვედრა რამდენიმე უარყოფით მექანიზმს ააქტიურებს:
- ინსულინრეზისტენტობა: ნიკოტინი ცვლის უჯრედების ქიმიურ პროცესებს, რის გამოც ისინი ვეღარ რეაგირებენ ინსულინზე. შედეგად, გლუკოზა სისხლში გროვდება და შაქრის დონე იმატებს.
- ქრონიკული ანთება: მოწევა იწვევს ორგანიზმში ოქსიდაციურ სტრესსა და ანთებით პროცესებს, რაც აზიანებს პანკრეასის ბეტა-უჯრედებს (რომლებიც ინსულინს გამოიმუშავებენ).
- მუცლის ცხიმის დაგროვება: მწეველებს ხშირად უგროვდებათ ე.წ. „ვისცერული ცხიმი“ მუცლის ღრუში (მაშინაც კი, თუ ჭარბი წონა არ აქვთ). მუცლის არეში სიმსუქნე კი დიაბეტის ერთ-ერთი მთავარი რისკ-ფაქტორია.
თუ ადამიანს უკვე აქვს შაქრიანი დიაბეტი და აგრძელებს მოწევას, ეს მკვეთრად ართულებს დაავადების მართვას და აჩქარებს მძიმე გართულებებს:
- გულ-სისხლძარღვთა სისტემა: ავიწროებს სისხლძარღვებს, 2-3-ჯერ ზრდის ინფარქტისა და ინსულტის რისკს.
- მხედველობის პრობლემები: აზიანებს თვალის ბადურის სისხლძარღვებს (რეტინოპათია) და ზრდის სიბრმავის რისკს.
- თირკმლის დაზიანება: აჩქარებს ნეფროპათიის განვითარებას და თირკმლის უკმარისობას.
- „დიაბეტური ტერფი“: აუარესებს კიდურებში სისხლის მიმოქცევას, იწვევს ნერვების დაზიანებას, ჭრილობების ნელ შეხორცებას და ზრდის ამპუტაციის ალბათობას.
თამბაქოზე უარის თქმა პირდაპირ აისახება ჯანმრთელობაზე. ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის (WHO) კვლევებით, მოწევის შეწყვეტიდან დროთა განმავლობაში დიაბეტის განვითარების ალბათობა სტაბილურად იკლებს.
მოწევა მნიშვნელოვნად ზრდის სპონტანური აბორტის (მუცლის მოშლის) რისკს. სამედიცინო კვლევებით დადასტურებულია, რომ ორსულობის პერიოდში თამბაქოს აქტიური მოხმარებამუცლის მოშლის ალბათობას დაახლოებით 23%-დან 35%-მდე ზრდის, ხოლო დღეში 20 ან მეტი სიგარეტის მოწევის შემთხვევაში ეს რისკი კიდევ უფრო მაღალია.
თამბაქოს კვამლში შემავალი ტოქსიკური ნივთიერებები პირდაპირ აზიანებენ პლაცენტას და საფრთხეს უქმნიან ნაყოფის სიცოცხლისუნარიანობას ორსულობის ადრეულ ეტაპზე.
თამბაქოს მოხმარება ორგანიზმში იწვევს პროცესებს, რომლებიც შეუთავსებელია ჯანსაღ ორსულობასთან:
ჟანგბადის ნაკლებობა (ჰიპოქსია): სიგარეტის კვამლში არსებული ნახშირჟანგი (CO) უკავშირდება სისხლის ჰემოგლობინს და გამოდევნის ჟანგბადს, რის გამოც ნაყოფს ჟანგბადი არ მიეწოდება.
სისხლძარღვების შევიწროება: ნიკოტინი ავიწროებს საშვილოსნოსა და პლაცენტის სისხლძარღვებს, რაც ზღუდავს ნაყოფის კვებას.
პლაცენტის დაზიანება: მოწევა იწვევს პლაცენტის დნმ-ის დაზიანებას, ნაადრევ აცლას ან მის არასწორ განვითარებას.
ჰორმონალური დისბალანსი: თამბაქო აფერხებს ორსულობის შესანარჩუნებლად საჭირო ჰორმონების (მაგალითად, პროგესტერონის) გამომუშავებას.
მუცლის მოშლის ალბათობა პირდაპირ კავშირშია მოწეული თამბაქოს რაოდენობასთან და გარემო პირობებთან:
- აქტიური მოწევა (ზოგადი სტატისტიკა) ზრდის რისკს 24% – 35%-ით;
- მძიმე მწეველობა (დღეში ≥20 სიგარეტი) ზრდის რისკს 45%-ზე მეტით;
- პასიური მოწევა (თამბაქოს კვამლის ჩასუნთქვა) ზრდის რისკს 11% – 32%-ით;
- მოწევა + ჭარბი ყავის მიღება (დღეში >3 ფინჯანი) კომბინირებული რისკი იზრდება 85%-მდე.
მნიშვნელოვანია იცოდეთ, რომ მამაკაცის მიერ თამბაქოს მოხმარება ჩასახვამდე ასევე ზრდის სპონტანური აბორტის რისკს. ნიკოტინი აზიანებს სპერმატოზოიდების სტრუქტურას და დნმ-ს, რაც იწვევს გენეტიკურად დეფექტური ემბრიონის ჩამოყალიბებას, რაც ხშირად ორსულობის ადრეულ შეწყვეტას განაპირობებს.
თუ გეგმავთ ორსულობას ან უკვე ორსულად ხართ, ყველაზე ეფექტური ნაბიჯი თამბაქოსთვის თავის დანებებაა.
დაანებეთ თავი მოწევას ჩასახვამდე: თუ მოწევას ორსულობამდე შეწყვეტთ, მუცლის მოშლის რისკი არამწეველი ქალების მაჩვენებელს უთანაბრდება.
მოერიდეთ პასიურ მოწევას: სთხოვეთ ოჯახის წევრებს და კოლეგებს, არ მოწიონ თქვენს გარემოცვაში.
მიმართეთ ექიმს: ორსულობისას ნიკოტინის შემცველი პატჩების ან საღეჭი რეზინების თვითნებურად გამოყენება დაუშვებელია. უსაფრთხო გზებისთვის გაიარეთ კონსულტაცია სპეციალისტთან.
რატომ ზრდის მოწევა ინფექციის რისკს?
წამწამოვანი ეპითელიუმის პარალიზება: ფილტვებში არის პატარა „თმები“ (წამწამები), რომლებიც ლორწოსა და ბაქტერიებს გარეთ გამოდევნიან. თამბაქოს კვამლი მათ პარალიზებას ახდენს, რის გამოც მავნე ნივთიერებები და ბაქტერიები ფილტვებში რჩება.
იმუნური სისტემის დასუსტება: მოწევა აქვეითებს ფილტვებში არსებული იმუნური უჯრედების (მაკროფაგების) უნარს, ებრძოლონ შემოჭრილ ვირუსებსა და ბაქტერიებს.
ლორწოს ჭარბი რაოდენობა: მწეველის ორგანიზმი მეტ ლორწოს გამოყოფს, რაც ბაქტერიების გამრავლებისთვის იდეალურ გარემოს ქმნის.
ძირითადი ინფექციური რისკები:
პნევმონია (ფილტვების ანთება): მწეველებში პნევმონიის განვითარების რისკი რამდენჯერმე მაღალია. ინფექცია ხშირად უფრო მძიმედ მიმდინარეობს და მკურნალობაც რთულდება.
მწვავე ბრონქიტი: თამბაქო იწვევს ბრონქების მუდმივ გაღიზიანებას, რაც ნებისმიერ ვირუსულ ინფექციას ბრონქიტში გადაზრდის საშუალებას აძლევს.
ტუბერკულოზი: კვლევები აჩვენებს, რომ მწეველებში ტუბერკულოზით დაინფიცირებისა და დაავადების აქტიურ ფაზაში გადასვლის შანსი გაცილებით მაღალია.
გრიპი და ვირუსები: მწეველები უფრო ხშირად ავადდებიან სეზონური ვირუსებით და მათი სიმპტომები უფრო ხანგრძლივი და მტკივნეულია.
მნიშვნელოვანია იცოდეთ: თუ მოწევას თავს დაანებებთ, ფილტვების გაწმენდის პროცესი და წამწამოვანი ეპითელიუმის აღდგენა რამდენიმე კვირაში იწყება, რაც საგრძნობლად ამცირებს ინფექციების რისკს.
ძირითადი დარღვევები და დაავადებები:
- გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება (GERD) და გულძმარვა: მოწევა ასუსტებს საყლაპავის ქვედა სფინქტერს (კუნთოვანი სარქველი), რაც კუჭის მჟავე შიგთავსს საყლაპავში უკან დაბრუნების საშუალებას აძლევს.
- პეპტიური წყლული: მწეველებში კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის განვითარების რისკი გაცილებით მაღალია. თამბაქო აფერხებს წყლულის შეხორცების პროცესს და ზრდის ინფიცირების ალბათობას.
- კრონის დაავადება: მოწევა არის ნაწლავების ამ ქრონიკული ანთებითი დაავადების განვითარების ერთ-ერთი მთავარი რისკ-ფაქტორი და ამძიმებს მის მიმდინარეობას.
- პანკრეატიტი და ნაღვლის კენჭები: თამბაქოს მოხმარება ზრდის ნაღვლის ბუშტში კენჭების წარმოქმნის რისკს და ამწვავებს პანკრეასის ანთებას.
- ღვიძლის დაზიანება: მოწევა ზღუდავს ღვიძლის უნარს, გამოდევნოს ტოქსინები სისხლიდან და დაამუშავოს მედიკამენტები.
- ონკოლოგიური დაავადებები: იზრდება პირის ღრუს, საყლაპავის, კუჭის, პანკრეასისა და მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების საფრთხე.
გავრცელებული სიმპტომები მწეველებში:
- მუცლის არეში წვის შეგრძნება და ტკივილი.
- შებერილობა და მეტეორიზმი (აირების ჭარბი დაგროვება).
- გულისრევის შეგრძნება და ნაადრევი დანაყრების განცდა.
- კუჭის მოქმედების დარღვევები (ყაბზობა ან ფაღარათი).
მოწევისთვის თავის დანებება კუჭ-ნაწლავის სისტემისთვის ერთ-ერთი საუკეთესო გადაწყვეტილებაა, რადგან დადებითი ცვლილებები თითქმის მაშინვე იწყება. აი, კონკრეტულად რა ხდება ორგანიზმში:
1. ლორწოვანი გარსის აღდგენა
ნიკოტინი ამცირებს კუჭში დამცავი ნივთიერებების (ბიკარბონატების) გამოყოფას. მოწევის შეწყვეტისთანავე, კუჭის ლორწოვანი გარსი იწყებს რეგენერაციას, რაც ამცირებს წყლულების გაჩენის რისკს და აჩქარებს უკვე არსებულის შეხორცებას.
2. სფინქტერის ტონუსის დაბრუნება
თამბაქოს კვამლი ადუნებს საყლაპავის ქვედა სფინქტერს. მოწევისთვის თავის დანებების შემდეგ ეს კუნთი ისევ მყარდება, რაც ხელს უშლის მჟავას ამოსვლას საყლაპავში. შედეგად, საგრძნობლად მცირდება გულძმარვა და რეფლუქსის სიმპტომები.
3. სისხლის მიმოქცევის გაუმჯობესება
მოწევა იწვევს სისხლძარღვების შევიწროებას, რაც აფერხებს საჭმლის მომნელებელი ორგანოების სისხლით მომარაგებას. სისხლის მიმოქცევის აღდგენა ნიშნავს, რომ ნაწლავები და კუჭი უკეთ იღებენ ჟანგბადსა და საკვებ ნივთიერებებს, რაც აუმჯობესებს მათ მუშაობას.
4. მიკრობიომის ბალანსი
თამბაქო ცვლის ნაწლავური ბაქტერიების შემადგენლობას (მიკრობიომს). მოწევის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვეში ნაწლავებში სასარგებლო ბაქტერიების რაოდენობა იზრდება, რაც აუმჯობესებს მონელებას და აძლიერებს იმუნიტეტს.
5. ანთებითი პროცესების შემცირება
ორგანიზმში იკლებს საერთო ანთებითი მარკერები. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მათთვის, ვისაც ნაწლავების ქრონიკული ანთებითი დაავადებები (მაგალითად, კრონის დაავადება) აწუხებს — სიმპტომები უფრო მსუბუქდება და რეციდივები იშვიათდება.
რა უნდა გაითვალისწინოთ:
თავის დანებების პირველ კვირებში შესაძლოა დროებითი შეკრულობა (ყაბზობა) განვითარდეს, რადგან ნიკოტინი ნაწლავების სტიმულატორია. ეს პროცესი ბუნებრივია და მალევე გაივლის, თუ მიიღებთ ბევრ წყალს და უჯრედისით (ბოსტნეული, ხილი) მდიდარ საკვებს.
თამბაქოს მოხმარება ძვლებზე რამდენიმე გზით მოქმედებს:
- ნიკოტინის პირდაპირი გავლენა: ის ანელებს ძვლის წარმომქმნელი უჯრედების (ოსტეობლასტების) მუშაობას, რის გამოც ორგანიზმი ნაკლებ ახალ ძვლოვან ქსოვილს აწარმოებს.
- კალციუმის შეწოვის შემცირება: მოწევა ხელს უშლის საკვებიდან კალციუმის სრულფასოვან ათვისებას, რაც აუცილებელია ძვლის მინერალიზაციისთვის.
- ჰორმონალური დისბალანსი: მწეველებში უფრო სწრაფად იშლება ესტროგენი — ჰორმონი, რომელიც ქალებშიცა და მამაკაცებშიც ჩონჩხის სიმტკიცის შენარჩუნებას უწყობს ხელს.
- სისხლის მიმოქცევის გაუარესება: თამბაქო აფერხებს სისხლის მიწოდებას ძვლოვან ქსოვილებში, რაც ანელებს მოტეხილობების შეხორცების პროცესს.
ასაკოვან მწეველებში ბარძაყის ყელის მოტეხილობის რისკი 30-40%-ით მეტია, ვიდრე არამწეველებში. კარგი ამბავი ისაა, რომ მოწევისთვის თავის დანებების შემდეგ ძვლის სიმკვრივის დაკარგვის პროცესი ნელდება და რისკები ნაწილობრივ მცირდება.
მისი გავლენა სახსრებზე რამდენიმე ძირითადი მიმართულებით ვლინდება:
კვლევებით დადასტურებულია, რომ მწეველებში რევმატოიდული ართრიტის განვითარების რისკი მნიშვნელოვნად მაღალია. თამბაქოს კვამლი იწვევს ორგანიზმში სპეციფიკურ ქიმიურ ცვლილებებს (ციტრულინაციას), რაც იმუნურ სისტემას საკუთარი სახსრების წინააღმდეგ განაწყობს.
თუ ადამიანს უკვე აქვს ართრიტი, მოწევა მდგომარეობას აუარესებს:
• სიმპტომების გაძლიერება: მწეველებში სახსრების ტკივილი და შებოჭილობა უფრო ინტენსიურია.
• სახსრების დაზიანება: მოწევა აჩქარებს ხრტილისა და ძვლის დესტრუქციას.
• მკურნალობის ეფექტურობა: თამბაქო ამცირებს გარკვეული მედიკამენტების (მაგ. მეტოტრექსატი, ბიოლოგიური პრეპარატები) ეფექტურობას, რაც ართულებს რემისიის მიღწევას.
ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის მოწევა დამატებით საფრთხეებს ქმნის:
• გულ-სისხლძარღვთა სისტემა: რევმატოიდული ართრიტი თავისთავად ზრდის გულის დაავადებების რისკს, მოწევა კი ამ რისკს აორმაგებს.
• ფილტვების დაზიანება: მწეველ ართრიტიან პაციენტებს უფრო ხშირად უვითარდებათ ფილტვის ინტერსტიციული დაავადებები.
მოწევა უარყოფითად მოქმედებს ხრტილოვან ქსოვილზე, რაც ზრდის ოსტეოართრიტის განვითარების ალბათობას და ართულებს ტკივილის მართვას.
რეკომენდაცია: მოწევისთვის თავის დანებება არის ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური ნაბიჯი, რომელიც შეგიძლიათ გადადგათ სახსრების ჯანმრთელობის შესანარჩუნებლად და მკურნალობის შედეგების გასაუმჯობესებლად.
როგორ მოქმედებს გენეტიკა მოწევაზე?
გენეტიკური ფაქტორები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ იმაში, თუ რამდენად ადვილად ხდება ადამიანი დამოკიდებული თამბაქოზე:
• მიდრეკილება: კვლევების თანახმად, მოწევის დაწყებისა და ნიკოტინზე დამოკიდებულების ჩამოყალიბების რისკი 40%-დან 75%-მდე გენეტიკურად არის განპირობებული.
• ნიკოტინის მეტაბოლიზმი: გარკვეული გენები (მაგალითად, CHRNA5/A3/B4 კლასტერი) პასუხისმგებელია იმაზე, თუ რამდენად სწრაფად გადაამუშავებს ორგანიზმი ნიკოტინს და რამდენად მძაფრია მისგან მიღებული სიამოვნება.
• დამოკიდებულება: გენეტიკური ვარიანტები გავლენას ახდენს იმაზე, თუ რამდენ ღერ სიგარეტს ეწევა ადამიანი დღეში და რამდენად რთულია მისთვის მოწევის მიტოვება.
მოწევა პირდაპირ აზიანებს უჯრედის გენეტიკურ მასალას (დნმ-ს), რაც სხვადასხვა დაავადების მიზეზი ხდება:
• მუტაციები: ყოველი 50 ღერი სიგარეტის მოწევა ფილტვის უჯრედებში ერთ მუტაციას იწვევს. დღეში ერთი კოლოფის მოწევისას, წელიწადში ფილტვის თითოეულ უჯრედში საშუალოდ 150 მუტაცია გროვდება.
• დნმ-ის დაზიანება: თამბაქოს კვამლში შემავალი ქიმიური ნივთიერებები აზიანებენ დნმ-ის სტრუქტურას, რაც ზრდის კიბოს, მათ შორის ფილტვის კიბოს განვითარების რისკს.
• ეპიგენეტიკური ცვლილებები: მოწევამ შეიძლება გამოიწვიოს გენების აქტივობის ცვლილება (ეპიგენეტიკური მარკერების მეშვეობით), რაც შესაძლოა შთამომავლობასაც გადაეცეს. მაგალითად, მშობლის მოწევა ზრდის შვილებისა და შვილიშვილების ასთმის რისკს.
მოწევის შედეგად გამოწვეული გენეტიკური დაზიანებები ხშირად შეუქცევადია და ზრდის ისეთი დაავადებების რისკს, როგორიცაა ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება, გულსისხლძარღვთა დაავადებები და კატარაქტა.
აი, როგორ აზიანებს მოწევა იმუნურ სისტემას:
• ინფექციებისადმი მგრძნობელობა: მწეველები უფრო ხშირად ავადდებიან რესპირატორული ინფექციებით (გრიპი, პნევმონია, ბრონქიტი), რადგან კვამლი აქვეითებს ფილტვებში არსებული იმუნური უჯრედების ფუნქციას.
• იმუნური უჯრედების დისფუნქცია: ნიკოტინი და სხვა ქიმიკატები თრგუნავენ ისეთი უჯრედების აქტივობას, როგორიცაა T-ლიმფოციტები, B-ლიმფოციტები და მაკროფაგები, რაც ორგანიზმს ბაქტერიებთან და ვირუსებთან ბრძოლას ურთულებს.
• ქრონიკული ანთება: მოწევა იწვევს მუდმივ ანთებით პროცესებს ორგანიზმში, რაც დროთა განმავლობაში იმუნური სისტემის გამოფიტვასა და აუტოიმუნური დაავადებების რისკის ზრდას იწვევს.
• გრძელვადიანი გავლენა: მოწევამ შეიძლება გამოიწვიოს დნმ-ის მოდიფიკაცია, რაც იმუნურ რეაქციაზე გავლენას მოწევისთვის თავის დანებებიდან წლების შემდეგაც კი ახდენს.
• ვაქცინების ეფექტურობა: მოწევამ შესაძლოა შეამციროს ვაქცინების (მაგალითად, გრიპის საწინააღმდეგო) მიერ გამომუშავებული დამცავი რეაქციის ეფექტურობა.
ორგანიზმი აღდგენას ბოლო ნაფაზიდან რამდენიმე საათში იწყებს, თუმცა სრული რეაბილიტაციისთვის დროა საჭირო:
• პირველი 24-72 საათი: უმჯობესდება სისხლის მიმოქცევა და ჟანგბადის მიწოდება ქსოვილებისთვის, რაც იმუნურ უჯრედებს „გამოცოცხლებაში“ ეხმარება.
• 1-9 თვე: ფილტვებში არსებული წამწამოვანი ეპითელიუმი (რომელიც ბაქტერიებს გარეთ დევნის) აღდგება. ამ დროს საგრძნობლად იკლებს ინფექციების რისკი.
• აღდგენის პიკი: კვლევების თანახმად, 6 თვიდან 1 წლამდე პერიოდში იმუნური პასუხი საგრძნობლად ძლიერდება და ორგანიზმი უკეთ ებრძვის ანთებით პროცესებს.
• გრძელვადიანი ეფექტი: მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ცვლილება (ეპიგენეტიკურ დონეზე) წლების განმავლობაში რჩება, მწვავე რესპირატორული დაავადებებისადმი რეზისტენტობა მალევე უბრუნდება ნორმას.
საინტერესოა, რომ ანთებითი მარკერები სისხლში დაახლოებით 5 წელიწადში უთანაბრდება არამწეველის მაჩვენებლებს.
რეპროდუქციული ასაკი არის ადამიანის ცხოვრების ის პერიოდი, როდესაც მას ბიოლოგიურად შეუძლია შთამომავლობის გაჩენა. ქალებისთვის ეს პერიოდი ჩვეულებრივ მოიცავს 15-დან 49 წლამდე ასაკს, თუმცა ყველაზე ნაყოფიერი (ფერტილური) პერიოდი 20-დან 35 წლამდეა.
მწეველ ქალებში უნაყოფობის მაჩვენებელი თითქმის ორჯერ მაღალია არამწეველებთან შედარებით. ძირითადი რისკებია:
• საკვერცხეების რეზერვის შემცირება: მოწევა ამცირებს კვერცხუჯრედების რაოდენობასა და ხარისხს დაახლოებით 20%-ით.
• ნაადრევი მენოპაუზა: თამბაქოს მოხმარებამ შესაძლოა დააჩქაროს საკვერცხეების დაბერება და გამოიწვიოს მენოპაუზის დადგომა ჩვეულებრივზე ადრე.
• ჰორმონული დისბალანსი: მოწევა უარყოფითად მოქმედებს ჰორმონების გამომუშავებაზე, რაც ართულებს ჩასახვას.
• ინ ვიტრო განაყოფიერება (IVF): მწეველ ქალებში IVF პროცედურის დროს ორსულობის შანსი 30%-ით ნაკლებია.
გავლენა ორსულობაზე და ნაყოფზე
ორსულობის დროს მოწევა საფრთხეს უქმნის როგორც დედას, ისე ბავშვს:
• ორსულობის გართულებები: იზრდება პლაცენტის აშრევების, გარე ორსულობისა და ნაადრევი მშობიარობის რისკი.
• ნაყოფის განვითარება: თამბაქოს ტოქსინები ზღუდავს ჟანგბადის მიწოდებას, რაც იწვევს დაბალ წონას (საშუალოდ 250 გრამით ნაკლებს) და ზრდის შეფერხებას.
• თანდაყოლილი დეფექტები: იზრდება გულის მანკისა და „კურდღლის ტუჩის“ (ნაპრალის) განვითარების რისკი.
• ჩვილთა უეცარი სიკვდილის სინდრომი: მწეველი დედების შვილებში ეს რისკი საგრძნობლად მაღალია.
პოზიტიური ცვლილებები შეწყვეტის შემდეგ
კარგი ამბავი ის არის, რომ მოწევისთვის თავის დანებება საგრძნობლად აუმჯობესებს მდგომარეობას:
• ქალებს, რომლებიც წყვეტენ მოწევას, დაორსულების ისეთივე შანსი აქვთ, როგორიც არამწეველებს.
• IVF-ის დაწყებამდე მინიმუმ ორი თვით ადრე მოწევის შეწყვეტა მნიშვნელოვნად ზრდის წარმატებული ჩასახვის ალბათობას.
• 40 წლამდე მოწევისთვის თავის დანებება თითქმის სრულად აღადგენს ჯანმრთელობის პოტენციალს.
მოწევა მნიშვნელოვნად აუარესებს როგორც ქალის, ისე მამაკაცის ფერტილობას, რაც ზრდის უშვილობის რისკს დაახლოებით ორჯერ. თამბაქოს შემადგენელი ტოქსიკური ნივთიერებები აზიანებს რეპროდუქციულ უჯრედებს და არღვევს ჰორმონალურ ბალანსს.
გავლენა ქალის ფერტილობაზე
მწეველ ქალებში ჩასახვის პროცესი უფრო რთულდება და ხშირად ყოვნდება. ძირითადი უარყოფითი შედეგებია:
• საკვერცხეების დაბერება: თამბაქოს ქიმიკატები აჩქარებს კვერცხუჯრედების კარგვის პროცესს, რის გამოც მწეველ ქალებში მენოპაუზა 1-დან 4 წლამდე ადრე დგება.
• კვერცხუჯრედის ხარისხი: ზიანდება კვერცხუჯრედების გენეტიკური მასალა, რაც ზრდის თვითნებური აბორტისა და თანდაყოლილი დეფექტების რისკს.
• ჰორმონალური დარღვევები: მოწევა ხელს უშლის ესტროგენისა და პროგესტერონის გამომუშავებას, რაც აუცილებელია ოვულაციისა და ორსულობის შენარჩუნებისთვის.
• გართულებები: იზრდება გარეორსულობის და ნაადრევი მშობიარობის ალბათობა.
გავლენა მამაკაცის ფერტილობაზე
მამაკაცებში მოწევა პირდაპირ აისახება სპერმის ხარისხობრივ მაჩვენებლებზე:
• სპერმის პარამეტრები: მცირდება სპერმატოზოიდების რაოდენობა (კონცენტრაცია), მათი მოძრაობის უნარი და იცვლება მათი მორფოლოგია (ფორმა).
• დნმ-ის დაზიანება: ნიკოტინი იწვევს სპერმატოზოიდების დნმ-ის ფრაგმენტაციას, რაც ართულებს განაყოფიერებას.
• ერექციული დისფუნქცია: მოწევამ შეიძლება გამოიწვიოს ერექციასთან დაკავშირებული პრობლემები სისხლის მიმოქცევის შეფერხების გამო.
გავლენა დამხმარე რეპროდუქციულ ტექნოლოგიებზე
მოწევა უარყოფითად მოქმედებს ინვიტრო განაყოფიერების შედეგებზეც. მწეველებს ხშირად ესაჭიროებათ ორჯერ მეტი მცდელობა სასურველი შედეგის მისაღწევად, ვიდრე არამწეველებს.
გაითვალისწინეთ: პასიური მოწევა (თამბაქოს კვამლის ჩასუნთქვა) თითქმის ისეთივე ზიანის მომტანია რეპროდუქციული ჯანმრთელობისთვის, როგორც აქტიური მოწევა. თამბაქოსთვის თავის დანებება, ჩასახვამდე მინიმუმ რამდენიმე თვით ადრე, მნიშვნელოვნად ზრდის წარმატებული ორსულობის შანსს.
